عمل زیبایی صورتی لثه

عمل زیبایی صورتی لثه

عمل زیبایی صورتی لثه در لبخند سالم و زیبا جایگاه بسیار مهمی دارد. عمل زیبایی صورتی اصطلاحی است که بسیاری از روش های درمانی را پوشش می دهد. اساساً هدف آن بهینه سازی لثه ها از نظر رنگ ، شکل و ساختار است.

اولین قدم از عمل زیبایی صورتی لثه، بازگرداندن سلامت لثه ها است. لثه های سالم به رنگ صورتی گل رز خشک ، خشن و محکم هستند. اگر لثه های متورم و خونریزی داشته باشد ، نمی توان در مورد روش های زیبایی صحبت کرد. اول از همه ، بیماری لثه باید درمان شود. در محدوده این درمان ، می توان لمینیت ، جرم گیری (صاف شدن سطح ریشه کورتاژ) یا بخیه گذاری (جراحی فلپ) را انجام داد. روشی که باید انجام شود با معاینه بالینی و رادیوگرافی دقیق تعیین می شود.

 

پس از درمان لثه ، می توان از عمل زیبایی لثه استفاده کرد.

وقتی لبخند می زنم لثه هایم زیاد به نظر می رسند

دندان های من کوچک و مربع به نظر می رسند

سطح لثه های من یکسان نیست

لثه های من عقب رفته اند ، دندان هایم طولانی به نظر می رسند ، در سرما و گرما حساسیت دارم

لثه های من رنگ سیاه و بنفش دارند

اگر شکایاتی از این قبیل دارید ، ممکن است به عمل زیبایی لثه نیاز داشته باشید.

اگر لثه های شما هنگام لبخند زدن بیش از حد قابل مشاهده هستند ، اگر سطح آنها یکسان نباشد ، اگر دندان های شما کوچک و مربع شکل باشد ، زیبایی لثه را می توان با "افزایش طول تاج " بدست آورد. در این فرآیند ، تراز کردن لثه در درجه اول مطابق با زیبایی چهره شما انجام می شود. با این حال ، شکل دادن به لثه به تنهایی یک راه حل دائمی ارائه نمی دهد ، ممکن است لثه به حالت اولیه خود برگردد. این روش بدون درد است زیرا تحت بی حسی موضعی انجام می شود.

اگر لثه های شما فرورفته باشد و ریشه های دندان شما در معرض دید باشد ، دندان شما ممکن است طولانی تر از بقیه ظاهر شود و باعث عدم تقارن دندان شود. همچنین ممکن است در دندان مربوط احساس حساسیت به سرما و گرما کنید. این مشکل با ساخت پچ لثه (پیوند بافت همبند) قابل حل است. در این فرآیند ، یک قطعه از بافت لثه با کیفیت از ناحیه کام گرفته شده و به منطقه از دست رفته منتقل می شود. ناحیه کام به سرعت بهبود می یابد و به حالت اولیه خود برمی گردد. بافت لثه به منطقه رکود پیوند می خورد و یکپارچگی را ایجاد می کند. در پایان روش ، تقارن لثه فراهم شده و مشکل حساسیت برطرف می شود.

دلیل اینکه لثه به رنگ سیاه بنفش به نظر می رسد ، تجمع یک رنگدانه بیولوژیکی تیره به نام ملانین در بافت های لثه است. برای سلامتی مضر نیست. با این حال ، این کبودی ممکن است باعث آسیب به زیبایی چهره شود. در درمان این شرایط ، بافت لثه روی سطح برداشته می شود و بافت صورتی سالم درست در زیر مشخص می شود. اینکه کدام روش درمانی برای شما مناسب است با معاینه دقیق توسط متخصص پریودنتولوژی مشخص می شود.

پیوند استخوان در دندانپزشکی

پیوند استخوان در دندانپزشکی

به طور کلی ، در نتیجه افزایش سن و کشیدن دندان در سنین پایین ، کاهش حجم در استخوان های فک رخ می دهد. وجود استخوان کافی در استخوان فک باعث فشرده سازی در هنگام استفاده از ایمپلنت می شود. اگر بافت استخوانی کافی وجود داشته باشد ، می توان با قرار دادن بافت استخوان یا استخوان مصنوعی از فرد روی فک ، بر این وضعیت غلبه کرد.

مناطق پیوند استخوان کدامند؟

پیوند استخوان را می توان از بسیاری از قسمت های بدن برداشت. محل پیوند استخوان اغلب با توجه به نیاز به پیوند تعیین می شود. نوک چانه ، ناحیه چانه و صورت یا پیوند استخوان داخل دهانی را می توان برداشت. در صورت نیاز به پیوند استخوان زیاد ، آنها از ناحیه پا یا باسن گرفته می شوند. از پیوند استخوان همیشه قبل از عمل کاشت استفاده نمی شود بلکه برای ترمیم ضایعات استخوانی ناشی از بیماری های پریودنتال ، تومورها و کیست ها نیز استفاده می شود. پیوند استخوان کاربردی است که انواع از دست دادن استخوان در استخوان فک را ترمیم می کند. پودر استخوان فک گاهی با منشا حیوانی یا مصنوعی نیز استفاده می شود.

چه زمانی از پودرهای استخوان فک استفاده می شود؟

در مواردی که حجم استخوان کافی برای قرار دادن ایمپلنت وجود نداشته باشد ، در مواردی که پس از کشیدن دندان ترمیم بدون از دست دادن محل مورد نظر باشد ، می توان از آن برای حمایت از ناحیه و ایجاد استخوان جدید پس از حذف بافت هایی مانند کیست یا تومور استفاده کرد. با بلند کردن کف سینوس (لیفت سینوس) و پر کردن پودر استخوان می توان این ناحیه را برای ایمپلنت آماده کرد.

روش های پیوند استخوان چیست؟

پهن کردن استخوان فک (تاج):

پیوند استخوان فک روشی است که مخصوصاً برای کاشت ایمپلنت در ناحیه بدون دندان برای مدت زمان طولانی مورد استفاده قرار می گیرد. کاهش حجم استخوان در حالی اتفاق می افتد که ناحیه بدون دندان به مرور زمان استخوان خود را از دست می دهد. برای قرارگیری تکیه گاه ایمپلنت در این ناحیه ، پیوندهای استخوان به منظور بالا بردن و گسترش تاج اضافه شده و بدین ترتیب پشتیبانی کافی از استخوان برای کاشت فراهم می شود.

لیفتینگ سینوس چیست؟

حفره های هوای توخالی به نام سینوس ماگزیلا در پشت گونه و بالای ریشه دندان های آسیاب وجود دارد. ریشه دندان ما تا این شکاف گسترش می یابد. وقتی دندان های این ناحیه از بین می روند ، گاهی ضخامت استخوان به اندازه کافی برای استفاده از ایمپلنت وجود ندارد. در چنین حالتی لازم است ضخامت استخوان در آنجا افزایش یابد. به این روش پیوند سینوس یا لیفتینگ سینوس گفته می شود. در لیفتینگ سینوس ، غشای پوشاننده کف سینوس برداشته می شود و پودر استخوان زیر آن قرار می گیرد. بنابراین ، کف سینوس بالا می رود. ممکن است چند ماه طول بکشد تا پیوند کامل شود. فقط پس از این مرحله می توان ایمپلنت را در جای خود قرار داد.

جابجایی مجدد عصب فک پایین (تغییر مکان):

هنگامی که در ناحیه دندان های خلفی فک پایین دچار از دست رفتن بیش از حد استخوان می شود ، ممکن است در هنگام کاشت ایمپلنت عصب آسیب ببیند. به منظور جلوگیری از این عارضه ، می توان موقعیت عصب را تغییر داد به طوری که قبل از قرار دادن ایمپلنت ، از محل کاشت خارج شود.

در این روش لثه از استخوان جدا شده و برداشته می شود ، قطعه ای از استخوان برداشته می شود ، به کانال فک پایین می رسد ، ایمپلنت عصب فک پایین به مکان پایین تری منتقل می شود تا لمس نشود. بنابراین ، ایمپلنت بدون آسیب رساندن به عصب فک پایین به طور ایمن قرار می گیرد. فضای ناحیه برداشته شده عصب با پیوند استخوان پر شده و شکاف بسته می شود.

پس از پیوند استخوان باید به چه نکاتی توجه کنم؟ آیا عمل پیوند دردناک است؟ چه غذایی باید بعد از عمل بخورم؟

این روش معمولاً تحت بی حسی موضعی انجام می شود. در حین عمل درد وجود ندارد. پس از عمل ، شما باید از داروهایی که به توصیه پزشک برای شما تجویز می شود ، به طور منظم استفاده کنید. روش های پیوند ، برنامه های حساسی هستند. شما باید ناحیه عمل را از ضربه محافظت کنید. شما باید از غذاهایی که سفت هستند و به قدرت جویدن بیش از حد نیاز دارند خودداری کنید. ممکن است 4-5 ماه طول بکشد تا پیوند قرار داده شده با بافت ادغام شود.

دندان قروچه

دندان قروچه

متأسفانه  درمان پیشگیرانه ، در زمینه های پزشکی و دندانپزشکی در کشور ما به اندازه کافی درک نشده است و یا سیاست های صحیحی اعمال نشده است. وقتی صحبت از پزشکی پیشگیرانه در دندانپزشکی می شود ، اولین چیزی که به ذهن خطور می کند استفاده از فلوراید برای کودکان ، بستن حفره های کوچک در دندان ها (فیشور سیلانت) و آگاهی بیماران با انگیزه های بهداشت دهان است. علاوه بر این کاربردها ، اقدامات پیشگیرانه ای که از فشردن دندان ، ساییدن دندان ، ریفلاکس و بیماری های مشابه جلوگیری می کند که باعث آسیب به مفاصل ، دستگاه گوارش و بافت های دندانی می شود در دندانپزشکی بسیار مهم است.

مطالعات نشان داده است که اکثر افراد جامعه حتی بدون آنکه متوجه باشند تمایل به دندان قروچه یا فشردن دندان دارند و بسیاری از آنها به دلیل نداشتن شکایتی به پزشک مراجعه نمی کنند. دندان قروچه ، که می تواند نه تنها به دلیل استرس ، بلکه به دلایل بسیار دیگری نیز باشد ، عادتی است که امروزه در بیشتر افراد دیده می شود.

دندان قروچه به معنی فشردن دندان ها است که در اثر فعالیت عضلات جویدنی در شب و یا در طول روز ایجاد می شود. تماس مداوم بین دندانها در نتیجه انقباض عضلات جویدنی به عنوان "فشردن دندان" و ادامه ریتمیک روند جویدن بدون هیچ ماده ای در دهان به عنوان "دندان قروچه" تعریف می شود. دندان قروچه می تواند در طول روز یا شب هنگام خواب اتفاق بیفتد. همچنین تفاوت قابل توجهی بین نیروهای جویدن افراد سالم و کسانی که دندان های خود را فشار می دهند مشاهده شد.

دندان قروچه در هنگام خواب بیشتر است. این حرکات در گذار از خواب عمیق به خواب سبک رخ می دهد. گزارش شده است که این حرکات بیشتر در افراد مبتلا به اختلالات خواب یا خواب آلودگی خفیف دیده می شود.

عوامل زیادی می توانند در دندان قروچه نقش داشته باشند.

اختلالات بسته شدن دندان ها ، درمان های دندانپزشکی ، ورود مواد خارجی به دهان ، استرس ، آسیب های مغزی ، بیماری های عصبی ، عوامل ژنتیکی ، اختلالات خواب ، بیماری پارکینسون ، اعتیاد به سیگار و برخی داروها ، انگل های روده ، آلرژی ها و بیماری های غدد درون ریز و عوامل شیمیایی مانند ریفلاکس معده ، استفراغ بیش از حد (ورود اسید معده به دهان) ، مصرف غذاهای اسیدی و نوشیدنی (نوشابه ، کولا ، لیمو ، قهوه ، سرکه و غیره) و استفاده از مواد مخدر نیز در دندان قروچه نقش دارد.

به دلیل فشردن و دندان قروچه  ، نقص در قسمتهای دندان نزدیک به لثه ، ترک دندان ، درد در مفاصل و جویدن عضلات ، حساسیت دندان ، تغییر در شکل ظاهری در موارد شدید ، ذوب شدن استخوان در اطراف ریشه دندان و از بین رفتن دندان دیده می شود. افتادن مکرر مواد پر کننده ، شکسته شدن روکش سرامیکی و از بین رفتن ایمپلنت نیز از مشکلات بسیار شایع است.

امروزه رویکردهای درمان دندان قروچه به 4 گروه اصلی تقسیم می شوند:

1) شخصی:

بیوفیدبک درمانی: برنامه هایی مانند کنترل عضلات ، اطمینان از استراحت آگاهانه ، باز شدن رگ های خونی و کنترل امواج مغزی در این روش درمانی وجود دارد. موفقیت در درمان بستگی به تمایل بیمار برای یادگیری کنترل این رویداد فیزیولوژیکی و بکارگیری منظم آن دارد.

درمان روانپزشکی: امروزه استفاده از رویکردهای روانپزشکی در درمان دندان قروچه محدود است و وقتی به دلایل روانشناختی که مشکل دندان قروچه را افزایش می دهد ، بیماران می توانند برای حل دلایل روانشناختی به روانپزشک ارجاع داده شوند.

هیپنوتیزم و مدیتیشن: اگرچه مطالعات علمی کافی نیست ، اما امروزه در بسیاری از روش های دندانپزشکی از هیپنوتیزم درمانی استفاده می شود. باید به بیماران اطلاع داده شود تا باور کنند که تحت معالجه قرار می گیرند ، به پزشکان اعتماد کنند. هدف اصلی آشکار کردن آگاهی از عادات بیماران به طور ناخودآگاه با پیشنهادات است. اگرچه این مورد چندان رایج نیست ، اما دندانپزشکان در درمان خود از هیپنوتیزم استفاده می کنند.

پیشگیری از عادت های بد: این تمرینات به بیمار آموخته می شود تا از عادت در بیماران فاقد بیماری مفصل جلوگیری کند.

2) درمان دارویی: استفاده از داروهای شل کننده عضلات به دلیل مدت زمان کوتاه ، موفقیت کم و عوارض جانبی مانند خواب هنوز بحث برانگیز است. استفاده از دارو درمانی از آنجائیکه دندان ساییدن در موارد دندان قروچه شدید (کما ، ضربه مغزی ، عادت به آمفتامین) مشاهده می شود مربوط به سیستم عصبی مرکزی در انقباضات عضلانی است که باعث درد طولانی مدت و شدید به علت نامشخص می شود.

3) رویکردهای اکلوزال: در صورت عدم تعادل در تماس دندان ها با یکدیگر ، با ساییدن دندان می توان تعادل را ایجاد کرد. رایج ترین وسایل دهانی برای سفت کردن و آسیاب کردن ، قالب های سخت ساخته شده از اکریلیک شفاف است که غالباً به عنوان پلاک شبانه می شناسیم. متأسفانه باید توجه داشت که از صفحات نرم نیز در کشور ما بسیار استفاده می شود. با مطالعاتی ثابت شده است که صفحات نرم که به بیماران دندان قروچه اعمال می شود بیشتر از این که به نفع آنها باشد ضرر دارند. اگر دندانپزشکان نسبت به این موضوع حساس باشند ، باید بیماران قروچه را به یک متخصص ارجاع دهند.

4) روشهای دیگر: علاوه بر روشهای درمانی فوق الذکر ، از فیزیوتراپی و روشهای جراحی دهان استفاده می شود. ورزش هایی برای بهبود عضلات دهان ، آدنوتونسیلکتومی را می توان به عنوان نمونه ای از این روش ها بیان کرد.

سلامتی لثه

سلامتی لثه

لثه ها از بافت نرم تشکیل شده اند. قسمت پایین دندانهای شما (ریشه دندان) را احاطه کرده است. بیماری های لثه ، التهاب لثه است که به استخوان اطراف دندان رسیده و از آن پشتیبانی می کند. مراقبت از لثه به اندازه مراقبت از دندان مهم است. باکتری ها باعث ایجاد پلاک های چسبناک و تغییر رنگ روی دندان می شوند. این باکتری ها دندان ها و لثه ها و همچنین بافت لثه و استخوان زیر دندان ها را آلوده می کنند. اگر دندان ها را مرتبا مسواک نزنید و از نخ دندان استفاده نشود ، تجمع پلاک و افزایش باکتریها در دندان اجتناب ناپذیر است. پلاک باکتری های چسبنده روی دندان ها و لثه ها جمع می شود ، باعث التهاب لثه می شود. این پلاک باکتریایی اسیدها و سمومی تولید می کند که باعث قرمز شدن لثه ها ، تورم یا خونریزی آنها می شود. با گذشت زمان ، مشکلات لثه باعث عقب رفتن لثه از دندان می شود. در نتیجه شکاف هایی بین دندان ها و لثه ها ایجاد می شود و میکروب ها در این فضاها پر می شوند و باعث ضعیف شدن استخوان اطراف دندان می شوند که باعث لرزش دندان و در نهایت سقوط آن می شود. اکثر مردم نمی دانند که مشکل لثه دارند ، اما این مسئله کاملاً شایع است.

برخی از علائم بیماری لثه عبارتند از:

مهمترین علامت بیماری لثه خونریزی لثه است. لثه های سالم نمی توانند خونریزی کنند. تورم و قرمزی لثه ، عقب رفتن لثه و حساسیت به غذاها یا نوشیدنی های گرم یا سرد در ریشه دندان ، لرزش دندان ، کشیدگی و باز شدن بین دندان ها ، بوی بد دهان

اقداماتی که می توان انجام داد:

شما می توانید با مسواک زدن دندانها و کشیدن نخ دندان روزانه از بروز التهاب لثه جلوگیری کنید. دندانها و لثه ها را مسواک بزنید. از دندانهای پشت خود مراقبت کنید. از آنجا که دستیابی به آنها دشوار است ، پلاکهای باکتریایی بیشتری روی آنها تجمع می یابد. هر 3 ماه مسواک خود را تعویض کنید زیرا موهای فرسوده پلاک باکتری کمتری را از بین می برند. برای جلوگیری از آسیب رساندن به لثه از برس نرم استفاده کنید. در صورت خونریزی لثه ، مسواک زدن و نخ دندان کشیدن را قطع نکنید. لثه های خود را مرتباً در آینه چک کنید. برای تمیز کردن دندان و معاینه دندان به طور منظم به دندانپزشک خود مراجعه کنید.

آیا باید تمام دندان های نهفته کشیده شود؟

آیا باید تمام دندان های نهفته  کشیده شود؟

آیا باید تمام دندانهای نهفته  کشیده شود؟ دندان هایی که باید در دهان باشند اما به دلیل تنگی فک یا اختلال موقعیت جایگزین نشده اند ، دندانهای نهفته نامیده می شوند. در این مقاله می توانید اطلاعاتی در مورد عملکرد و کشیدن دندانهای نهفته پیدا کنید.

دندانهای نهفته

دندانهای نیش بیشترین دندان های تحت تأثیر بعد از رشد دندان عقل می باشند. دندانهای نهفته می توانند سالها در دهان شما بمانند بدون اینکه مشکلی ایجاد کنند. با این حال ، باید در نظر داشت که دندان های نهفته ممکن است مشکلات خاصی ایجاد کنند. چنین مشکلاتی در چکاپ های معمول دندانپزشک ، قبل از بروز مشکل قابل تشخیص و درمان است.

دندان های نهفته شما ممکن است باعث:

پوسیدگی یا حتی از بین رفتن دندانهای همسایه شود

کیست یا تومورهایی مانند آملوبلاستوما ممکن است در اطراف دندان نهفته ایجاد شود.

دندان های نهفته می تواند در استفاده از پروتزها ،مشکل ایجاد کند

دندان های نهفته بعد از درمان های طراحی لبخند ، ممکن است باعث بدتر شدن دندان ها شود. (اطلاعات ارائه شده توسط پزشک ضروری است)

به همین دلایل ، ممکن است لازم باشد دندان های عقل نهفته کشیده شود. اگر در نتیجه تجزیه و تحلیل اشعه ایکس مشکلات قابل پیش بینی وجود داشته باشد ، باید بدون تأخیر مداخله شود. اگر این دندان ها کشیده نشوند ، ممکن است دندان های دیگر را تحت فشار قرار دهند و باعث کج شدن این دندان ها شوند. اگر مشخص شود که باعث ناراحتی بیمار می شود و احتمال موفقیت در انجام درمان را کاهش می دهد ، باید دندان های نهفته کشیده شود.

اگر هیچ گونه ناراحتی ایجاد نکند یا بیماری دیگری روی دندان نباشد ، نگه داشتن  دندان در دهان عقل هیچ ضرری ندارد.

دندان های نهفته چگونه کشیده می شوند؟

با توجه به موقعیت دندان ، در صورت لزوم با اشعه ایکس و توموگرافی برنامه ریزی دقیق انجام می شود و روند کار آغاز می شود. در حین کشیدن دندانهای نهفته از بی حسی موضعی استفاده می شود. با یک عمل جراحی که بسته به شرایط دندان می تواند متفاوت باشد ،  دندان عقل نهفته برداشته می شود و پس از حدود 1 هفته ناحیه بهبود می یابد.

بعد از کشیدن  دندان عقل چه کاری باید انجام گیرد؟

اول از همه ، شما قطعاً باید دستورات پزشک خود را انجام دهید.

برای جلوگیری از خونریزی در ناحیه ای که دندان کشیده شده است ، باید تامپون وارد شده را حدود 30 دقیقه گاز گرفت. در صورت ادامه خونریزی ، تامپون باید عوض شود.

اگر پزشک شما استفاده از یخ را توصیه کرده است ، باید بدون تاخیر در ناحیه جراحی استفاده شود.

غذاهای خیلی گرم ، سیگار و نوشیدنی های اسیدی را نباید 24 ساعت بعد از عمل ترجیح داد. از محل آسیب دیده نباید به مدت 24 ساعت استفاده شود.

2 ساعت پس از کشیدن دندان نباید چیزی خورد. غذاها و نوشیدنی های گرم را می توانید بعد از 2 ساعت مصرف کنید

سیگار کشیدن به مدت 24 ساعت پس از عکسبرداری مجاز نیست.

در صورت لزوم فقط از داروهای توصیه شده توسط پزشک می توان استفاده کرد.

دهان نباید با آب شسته شود.

ناحیه کشیده شدن دندان به هیچ وجه نباید لمس شود و ناحیه ای که زخم برداشته می شود نباید مکش شود.

دهان شویه آب نمک پس از 24 ساعت نتیجه خوبی می دهد

از پر شدن مواد غذایی به داخل زخم جلوگیری شده و باید ناحیه را با مسواک نرم و حرکات آهسته 24 ساعت پس از کشیدن مسواک زد.

عوارض جانبی دندان های نهفته کشیدن دندان نهفته:

ممکن است به مدت 24 ساعت پس از عمل ، محل مورد نظر کمی خونریزی کند. با این حال ، اگر خونریزی به بیش از حد برسد ، اگر درد و تورم برای مدت طولانی وجود داشته باشد ، قطعا باید با دندانپزشک مشورت شود.

به دلیل موقعیت دندان کشیده شده ، ممکن است نزدیک عصب فک باشد. در این حالت ، با اشعه ایکس سه بعدی رابطه دندان با عصب به وضوح قابل درک است و با استفاده از موقعیت عصب ، عمل کشیدن انجام می شود.